۱- روان خوانی و درست خواندن متن دروس
۲- یادگیری و حفظ حروف الفبای فارسی
۳- بخش کردن و صدا کشی کلمات: بهتر است پس از مدّتی کار با این روش، به سراغ روش های دیگر برویم. جدول بخش و صدا نیز مفید است(همانند کتاب نگارش).
4- تمرین با جدول ترکیب صامت با مصوّت(جدول دوستی): اگر با استفاده از این جدول کلمه بسازیم، خیلی عالی است.
5- یک کلمه بنویسیم و به تعداد حرف و صدای آن، جلویش گردی بکشیم.
6- درب نوشابه: که حروف را داخل درب نوشابه می نویسیم و با آن کلمه می سازیم.
7- انواع بازی: بهترین راه است. زیرا همه بازی را دوست دارند، خسته نمی شوند، در ذهن بهتر نقش می بندد.
8- کلمه سازی: حروف الفبا را به صورت کارت های خیلی کوچک در می آوریم. بچّه ها را گروه بندی می کنیم و کارت ها را به تعداد مساوی با حروف مساوی بین آن ها تقسیم می کنیم. در مدّت زمان مشخّص، هر گروهی که کلمات بیش تری با تعداد حروف بیش تر درست کند، برنده است. در این بازی حروف پرکاربرد، باید با تعداد بیش تری در اختیار هر گروه باشد.البته این بازی به صورت فردی نیز جذاب است.
9-به کاربردن کلمه های درس در جمله
10-به کاربردن وضعیت نوشتن نقطه نسبت به شکل حروف یعنی محل قرارگرفتن نقطه در پایین یا بالا و تعداد نقطه(املای بدون نقطه)
11-ایجاد انگیزه در دانش آموزان نسبت به یادگیری درس املاء ( تشویق)
12-یادداشت کردن اشتباهات املائی دانش آموزان به منظور آموزش جبرانی آن ها در فرصت های مناسب مانند جمله سازی
13-دادن تمرین های متفاوت جهت شمارش دندانه ها
14-گفتن املاء پای تخته از کلمه هایی از درس که ارزش املائی دارند .
15-پیدا کردن املای صحیح کلمات از روی کتاب توسط دانش آموز پس از پایان دیکته
16- موقع تصحیح نمودن املاء ، دانش آموز را انفرادی نزد خود فراخوانده تا به غلط املائی خود توجه کنند .
17-در قرائت املاء ، جملات از هم گسیخته و بی ربط ( کلمه به کلمه ) گفته نشود و به صورت جمله بیان شود .
18-متن املائی را که می خواهیم به دانش آموز بگوییم ، انتخاب می کنیم و یک بار می خوانیم تا دانش آموزان ارتباط معانی کلمات و مضمون کلی مطلب را درک کنند وبرای نوشتن املاء آمادگی کامل را کسب نمایند .
19-تقویت تندنویسی در بعضی از دانش آموزان .

